برگشت به شبکه تحقیقات سلامت روان
:: مشاهده مقالات ::
عنوان فارسی بررسی تأثير روزه‌داری در ماه مبارک رمضان بر ارزيابی فرد از سلامت جسمانی-روانی خود
عنوان انگلیسی
نویسندگان مقاله دکتر شاهرخ سردارپور گودرزی، دکتر احمد سلطانی زرندی، دکتر حمیده خضرائیان
عنوان سمینار اولین همايش بین المللی نقش دین در بهداشت روان
مکان برگزاری سمینار سالن همایش‌های محمدبن زکریای رازی دانشگاه علوم پزشکی و خدمات بهداشتی درمانی ایران، تهران، بزرگراه شهیدهمت
زمان برگزاری سمینار 27 لغایت 30 فروردین 1380
سازمان برگزار کننده سمینار معاونت پژوهشی دانشگاه علوم پزشکی و خدمات بهداشتی درمانی ایران
کلیدواژه‌های فارسی مقاله رفتارخشونت آميز، بهداشت روانی، فريضه، سلامت جسمانی، افسردگی، علائم اضطرابی
کلیدواژه‌های انگلیسی مقاله
چکیده فارسی مقاله تغييرات بيوشيمی ‌بدن در ارتباط باروزه‌داری مدت هاست مورد کنکاش و بررسی قرار گرفته است. گرچه تأثير روزه‌داری بر خودکشی و رفتارهای خشونت آميز مرتبط با آن در سال‌های اخير محور توجه قرار گرفته است معهذا ادبيات روان پزشکی همچنان از نظر روزه‌داری در ماه مبارک رمضان بر بهداشت روانی فقير به نظر می‌رسد. به منظورارزيابی روزه‌داری در ماه مبارک رمضان بر سلامت روانی، تعداد هفتاد و چهار نفر مرد مسلمان ظاهراً سالم که تصميم به روزه‌داری در ماه مبارک رمضان 1418 (دی ماه 1376) را داشتند و اين فرضيه را در دو سال پی درپی قبل نيز انجام داده بودند طی يک دوره زمانی دو ماهه مورد بررسی قرار گرفتند. نمونه‌ها با استفاده از نسخه استاندارد شده ايرانی پرسشنامه سلامت عمومی (GHQ-28) در سه مرحله، ابتدا، انتها و يک ماه پس از ماه رمضان از نظر ارزيابيشان از سلامت جسمانی، روانی خود مورد ارزيابی قرار گرفتند و تغييرات حاصله در هر يک از مقياس‌های GHQ-28 در طی ماه رمضان و يک ماه پس از آن محاسبه و با استفاده از آزمون آماريSample Paired t-test مورد تجزيه و تحليل آماری قرار گرفت. هر چند روزه‌داری در ماه رمضان با کاهش ميانگين نمره تمامی ‌مقياس‌ها به جز افسردگی و عدم روزه داری، به جز در مقياس افسردگی، با افزايش در ميانگين نمره تمامی‌ مقياس‌ها همراه بود. هيچ يک از اين تغييرات از نظر آماری معنی‌دار نبود. با تأثير متغيرهای دموگرافيک، کاهش معنی‌دار در ميانگين نمره کلی و مقياس‌های علائم اضطرابی، افسردگی و کارکرد اجتماعی در متأهلين روزه‌دار در مقايسه با مجردين روزه دار، کاهش معنی‌دار در ميانگين نمره کلی و مقياس‌های علائم اضطرابی و افسردگی در شاغلين روزه‌دار در مقايسه با افراد غير شاغل روزه‌دار به وجود آمد. تأثير روزه‌داری در کاهش ميانگين نمره کلی و مقياس علائم اضطرابی در گروه سنی بالای 31 سال با ساير گروه‌های سنی، معنی‌دار بود. در حالی که روزه داران زير 25 سال از کاهش معنی‌دار در ميانگين نمره علائم جسمانی برخوردار بودند. با توجه به تأثير روزه‌داری در ماه مبارک رمضان بر سلامت انسان به نظر می‌رسد تحقيقات بيشتری جهت بررسی دقيق‌تر اين موضوع مورد نياز جدی است.
چکیده انگلیسی مقاله

برای برگشت به بخش مقاله‌های ارایه شده در همایش ها اینجا را کلیک كنید.

بانک معنویت Spirituality Database
Persian site map - English site map - Created in 0.034 seconds with 734 queries by yektaweb 3351