برگشت به شبکه تحقیقات سلامت روان
:: مشاهده مقالات ::
عنوان فارسی بررسی رابطه بين نگرش مذهبی، مهارت‌های مقابله و سلامت روان در دانشجويان دانشگاه علوم پزشکی شهرکرد
عنوان انگلیسی
نویسندگان مقاله سید کمال صولتی، دکتر مصطفی نجفی، ربابه نوری قاسم آبادی
عنوان سمینار اولین همايش بین المللی نقش دین در بهداشت روان
مکان برگزاری سمینار سالن همایش‌های محمدبن زکریای رازی دانشگاه علوم پزشکی و خدمات بهداشتی درمانی ایران، تهران، بزرگراه شهیدهمت
زمان برگزاری سمینار 27 لغایت 30 فروردین 1380
سازمان برگزار کننده سمینار معاونت پژوهشی دانشگاه علوم پزشکی و خدمات بهداشتی درمانی ایران
کلیدواژه‌های فارسی مقاله مقابله مذهبی، نگرش مذهبی، سلامت روانی، استعانت، مقابله متمرکز
کلیدواژه‌های انگلیسی مقاله
چکیده فارسی مقاله هدف از اجرای اين پژوهش تعيين رابطه بين نگرش مذهبی، پاسخ‌های مقابله و سلامت روان بود که روی دانشجويان دانشگاه علوم پزشکی شهرکرد اجرا گرديد. تعداد کل دانشجويان اين دانشگاه 1300 نفر بود که از بين آن ها200 نفر به صورت تصادفی انتخاب گرديدند، ابزار مورد استفاده در اين پژوهش 4 نوع آزمون بود که عبارتندازالف) آزمون مقابله مذهبی «خودساخته» ب) آزمون سلامت عمومی GHQ-28 (گلدبرگ و هيلر، 1972). ج) آزمون نگرش سنج مذهب (گلريز و براهنی، 1353). د) آزمون پاسخ‌های مقابله (بيلينگز و موس، 1981). روش آماری مورد استفاده در اين پژوهش ضريب همبستگي«پيرسون» و آزمون«خی دو» بود. نتايج به دست آمده نشان داد که رابطه معنی‌داری بين نگرش مذهبی با سن و جنس وجود دارد. امادر مورد متغيرهای رشته تحصيلی و وضعيت تأهل چنين رابطه‌ای به دست نيامد. همبستگی بين نگرش مذهبی و سلامت روان در مقياس‌های افسردگی، کارکرداجتماعی، اضطراب و علائم جسمانی به ترتيب برابر بود با 65/0-63/0-70/0-64/0 که نشان از بالا بودن همبستگی نگرش مذهبی و سلامت روان دارد. در قسمت ديگری از اين پژوهش همبستگی نگرش مذهبی و سلامت روان در آزمون‌هايی که نمرهGHQ در آن‌ها بيشتر از 22 بود برابر با 42/0و در آن هايی که کمتر از 22بود برابر با71/0- به دست آمد که نشان می‌دهد افراد با نگرش مذهبی بيشتر از سلامت روانی بهتری برخوردارند د ر قسمت ديگری نمره آزمون نگرش سنج مذهب به سطوح مختلف از صفر تا 5 (پايثين ترين و بالاترين نمره در اين آزمون) طبقه‌بندی گرديد و همبستگی نگرش مذهبی با سلامت روانی در هر سطح مورد بررسی قرار گرفت. نتيجه قابل تأملی که در اين قسمت به دست آمد اين بود که هر چه ميزان نگرش مذهبی در فرد بيشتر می‌شد، همبستگی سلامت روان و نگرش مذهبی هم افزايش می‌يافت اما اين همبستگی از سطح معينی به بعد (نمره 75/3 به بالا) نتيجه معکوس داد و هيچ گونه همبستگی بين نگرش مذهبی و سلامت روان به دست نيامد. همچنين در قسمت ديگری از اين پژوهش همبستگی بين نگرش مذهبی و پاسخ‌های مقابله مورد بررسی قرار گرفت. همبستگی به دست آمده از اين رابطه برابر76/0 به دست آمده از تعداد کل آزمودنی‌ها 65% در مقابل استرس‌های شديد از مقابله مذهبي35% از مقابله غير مذهبی استفاده کرده بودند بيشترين مقابله مذهبی مورداستفاده آزمودنی‌ها توکل و استعانت از خداوند و کمترين آن طلب مغفرت از خداوند بود. نهايتاً اين که آزمودنی هاييکه نگرش مذهبی در آن‌ها بيشتر بود از شيوه مقابله متمرکز برهيجان نسبت به شيوه مقابله متمرکز بر مسئله بيشتر استفاده کرده بودند. اما اين تفاوت از نظر آماری معنی‌دار نبود (لازم به ذکر است به دليل اين که آزمون GHQ در جهت عدم سلامتی است بنابراين همبستگی بين نگرش مذهبی در آزمون مذکور منفی و معکوس خواهد بود يعنی هر چه باورهای مذهبی در فرد بيشتر باشد نمره او در آزمون GHQ کمتر و هر چه باورهای مذهبی در فرد کمتر باشد نمره او در آزمون GHQ بيشتر خواهد بود به همين دليل است که همبستگی به دست آمده در اين پژوهش منفی است. )
چکیده انگلیسی مقاله

برای برگشت به بخش مقاله‌های ارایه شده در همایش ها اینجا را کلیک كنید.

بانک معنویت Spirituality Database
Persian site map - English site map - Created in 0.035 seconds with 735 queries by yektaweb 3461